یادداشتچهء سینما-روبر برسون-فرشتگان گناه

فرشتگاه گناه-(1943)- Angels of Sin

اولین ساخته ی رابر برسون، فیلم ساز فرانسوی است.

1.برسون، زیبایی شناسی و هنر را مطابق فرمول زیر، به شکلی هر چه تمام تر، رعایت می کند:

تعادل میان غافلگیری و پیش بینی پذیری!

این فرمول، در این فیلم هم، به طرزی دلچسب رعایت شده است.

برای نمونه در صحنه ای که زن، قصد انتقام دارد، چه بسا، بینندگان انتظار داشته باشند اتفاقی مانعِ شلیک گلوله و انتقام شود؛ و این انتظار را خودِ برسون با ظرافت، مقدمه چینی می کند. اما غافلگیرانه، آن اتفاقی می افتد که روند طبیعی داستان است! و گلوله شلیک می شود...

هنر و زیبایی آنجایی رخ می دهد که روند طبیعی یک پدیده (فرآیند) در خودش، عناصری از غافلگیری داشته باشد.

ظرافت کار اینجاست که فیلمساز(هنرمند) با تمهیداتی که به کار می گیرد طبیعی ترین رخداد ها را به گونه ای غافلگیرانه به نمایش می گذارد.

یعنی طوری مقدمه چینی می کند که مخاطب، در ذهن اش، امکان های مختلفی را انتظار داشته باشد.

و برسون تقریبا در تمام آثارش، پایبند به این قانون است.

از این نکته ی زیبایی شناسانه که بگذریم به لحاظ فنی "تدوین" این فیلم تفاوتی با سایر آثار برسون دارد:

2.از نکات مهم در سینمای برسون، مقوله ی "زمان" است. دوربین برسون، اتفاقات موازی (از نظر زمانی) را کمتر نشان می دهد و کمتر در تدوین نهایی فیلم، وقتی صحنه ای کات می خورد، وارد فضایی که همزمان با صحنه ی قبل رخ می دهد، می شویم.

بنابر این در سینمای برسون، علی الاصول، زمان به صورتی خطی است و دوربینِ برسون در زمان و همراه با اتفاقات جلو می رود.

اما در این فیلم، دوربینِ برسون، همزمان با نشان دادن اتفاقاتِ داخل صومعه، تلاش پلیس برای پیدا کردن قاتل را به صورت موازی و همزمان، نشان ما می دهد.

-----در ادامه از سینمای برسون بیشتر خواهم نوشت...